Eşanlamlılar: DM1, DM2, Miyotonik Distrofi, Miyotonik Distrofi Tip 1, Miyotonik Distrofi Tip 2, Steinert Hastalığı

Kategori: Nöroloji · Tür: hastalık

Özet

Trinükleotid/tetranükleotid tekrarlarına bağlı, otozomal dominant, çok sistemli ilerleyici miyopatidir: DM1 DMPK genindeki CTG tekrarı, DM2 ZNF9 (CNBP) genindeki CCTG genişlemesi ile oluşur. İnsidans 1/20000-100000’dir; çocuklarda miyotonik bozuklukların en sık formudur ve belirtiler geç çocukluk veya ergenlikte, 10-40 yaş arasında başlar; yavaş ilerleyen miyotoni ve güçsüzlük vardır. El sıkma sonrası gevşeme güçlüğü, yumruk sıkıp açmada, tenar perküsyonda ve dilde miyotoni görülür (genellikle 5 yaşa kadar belirgin değildir). Distal kas güçsüzlüğü proksimalden eşit veya fazladır; elin intrinsik kasları, tenar düzleşme, ilerleyici yüz kası güçsüzlüğü (temporalis dahil), sternokleidomastoid güçsüzlüğü (ince silindirik boyun), dil atrofisi ve dış oftalmopleji bulunur. Katarakt, erkeklerde frontal kellik, diabetes mellitus ve infertilite eşlik eder. Kardiyak ileti bozuklukları (hastaların %75’inde: Bradikardi, Birinci Derece Atriyoventriküler Blok, AV blok, QRS genişlemesi) ve aritmiler (torsade de pointes, Ventriküler Taşikardi) sıktır; konjenital DM1’de dilate kardiyomiyopati, aritmi ve ani ölüm görülür. Kabızlık, ishal, uyku bozukluğu, kas-iskelet ağrısı, yorgunluk, konuşma bozukluğu, Pediatrik Yutma Bozukluğu ve anal sfinkter zayıflığına bağlı Enkoprezis olabilir. İğne EMG’de miyotonik deşarj saptanır, rutin sinir iletimi genellikle normaldir. Tanı genetik tekrar analiziyle konur (CTG tekrar artışı); spesifik tedavi yoktur.

Bölümlerdeki özetler

Ayrıntılı bilgi

Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.

Tanım ve sınıflama

Epidemiyoloji