Eşanlamlılar: İkincil Hipertansiyon

Kategori: Nefroloji · Tür: hastalık

Özet

Sekonder hipertansiyon, kan basıncı yüksekliğine neden olan etkenin klinik ve laboratuvarla gösterilebildiği hipertansiyondur; renal parankim hastalıkları, renovasküler hastalık, aort koarktasyonu, endokrin hastalıklar, ilaçlar ve monogenik nedenler içerir. Süt çocuğu ve erken okul döneminde konjenital böbrek ve kardiyovasküler nedenler öndedir. Çocukluk Çağı Hipertansiyonu geçici veya kalıcı olabilir ve diurnal ritim bozulmuş olabilir. Hipertansiyon tanısı alan her çocuk sekonder nedenler açısından değerlendirilir; ayırıcı tanıda Primer Hipertansiyon vardır.

Bölümlerdeki özetler

• Kan basıncı yüksekliğine neden olan etkenin klinik ve laboratuvarla gösterilebildiği hipertansiyon; renal parankim hastalıkları, renovasküler hastalık, aort koarktasyonu, endokrin hastalıklar, ilaçlar ve monogenik nedenler içerir. Süt çocuğu ve erken okul döneminde konjenital böbrek ve kardiyovasküler nedenler öndedir. (Nefroloji › Çocukluk Çağında Hipertansiyon; s.3304, s.3305)

Ayrıntılı bilgi

Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.

Tanım ve sınıflama

• Sekonder hipertansiyon, KB yüksekliğine neden olan etkenin klinik ve laboratuvarla gösterilebildiği durumdur; nedenler yaşa göre değişir (s.3304).
• Süt çocuğu ve erken okul döneminde doğuştan böbrek hastalıkları veya kardiyovasküler nedenler, büyük çocuklarda Reflü Nefropatisi ve kronik glomerülonefritler gibi parankimal hastalıklar ön plandadır (s.3304).
• Hipertansiyon altta yatan nedene göre geçici veya uzun süreli olabilir; geçici hipertansiyonun en sık nedenleri akut böbrek hastalıkları, stres/kaygı bozukluğu ve ilaçlardır (s.3304).

Etiyoloji ve patogenez

• Renal: yaşamın ilk yıllarında infantil polikistik böbrek hastalığı, posterior üretral valv, üretropelvik bileşke darlığı gibi konjenital nedenler; sonrasında edinsel nedenler; ergenlik öncesi en sık neden böbrek parankim hastalıklarıdır (s.3304).
• Akut post-enfeksiyöz GN geçici hipertansiyon yapar; kronik GN: FSGS, membranoproliferatif ve membranöz GN; tekrarlayan İYE ve VUR’a bağlı renal skarlar da hipertansiyon yapar (s.3304).
• Endokrin nedenler çocukluk çağında nadirdir: katekolamin salgılayan tümörler, aşırı glukokortikoid/mineralokortikoid salınımlı bazı konjenital adrenal hiperplazi tipleri, pituiter veya adrenal kaynaklı Cushing (s.3304).
• İlaçlar: kortikosteroidler, sempatomimetik burun damlaları, beta agonist bronkodilatatörler, teofilin, antidepresanlar, rekombinan eritropoetin, nikotin, siklosporin; adolesanda kokain, amfetamin, fensiklidin geçici ve ciddi hipertansiyon yapabilir (s.3304).
• Monogenik hipertansiyon: tek gen mutasyonları, çoğu renal sodyum kontrolünü etkiler; steroid biyosentez yolu aksaklığı veya sodyum kanal/transport aktivasyonu ile distal tübüler Na reabsorpsiyonu ve hücre dışı volüm artar; ailede 20 yaşından önce başlayan hipertansiyon kümelenmesi ipucudur (s.3304, 3306).
• Monogenik hipertansiyon nedenleri arasında konjenital adrenal hiperplazi, Gordon, Liddle ve glukokortikoid duyarlı hipertansiyon sayılır (s.3301).

Tanı