Eşanlamlılar: MoCD
Kategori: Metabolizma · Tür: hastalık
Özet
Tüm molibden bağımlı enzimlerin aktivitesinin kaybıyla giden otozomal resesif metabolik hastalıktır (tip A MOCS1, tip B MOCS2/MOCS3, tip C GEPH); sülfit toksisitesi nörodejenerasyondan sorumludur. Yenidoğanda saatler-haftalar içinde başlayan inatçı konvülziyonlar, İştahsızlık ve tiz sesle ağlama ile başlar; status epileptikusa bağlı apne ve bazı hastalarda inotrop gerektiren hipotansiyon görülebilir. Primer Mikrosefali, Lens Subluksasyonu (lens dislokasyonu), sferofaki, nistagmus, Hipertelorizm, uzamış palpebral fissür ve dolgun yanak, uzun filtrum, küçük burun gibi dismorfik yüz bulunur; ilerleyici gelişimsel gerileme ve spastik kuadripleji gelişir. MR’de global Diyabetik Ketoasidoz İlişkili Beyin Ödemi, kistik ensefalomalazi, kortikal ve beyaz cevher atrofisi, globus pallidus ve subtalamik bölge değişiklikleri, korpus kallozum disgenezisi, ventrikülomegali ve sonraki dönemde kistik lökomalazi izlenir. Yenidoğan veya süt çocuğunda inatçı nöbet ya da HİE benzeri tabloda düşük ürik asit (ilk günlerde maternal ürik asit nedeniyle normal olabilir), idrarda sülfit, S-sülfosistein, ksantin ve hipoksantin artışı patognomoniktir; genetik doğrulama yapılır. Prognoz kötüdür, tedavi destekleyicidir; tip A’da cPMP replasmanı denenmiştir. Ayırıcı tanıda hipoksik iskemik ensefalopati ve izole Sülfit Oksidaz Eksikliği vardır.
Bölümlerdeki özetler
- Tüm molibden bağımlı enzimlerin aktivitesinin kaybıyla giden otozomal resesif metabolik hastalık (tip A MOCS1, tip B MOCS2/MOCS3, tip C GEPH). Sülfit toksisitesi nörodejenerasyondan sorumludur; yenidoğanda inatçı nöbetlerle başlar, prognoz kötüdür. Tedavi destekleyicidir; tip A’da cPMP replasmanı denenmiştir. (Metabolizma › Molibden Kofaktör Eksikliği Ve Tanımlama; s.2681, s.2682, s.2683, s.2684)
Ayrıntılı bilgi
Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.
Tanım ve sınıflama
- MoCD: tüm molibden bağımlı enzimlerin (sülfit oksidaz, ksantin oksidoredüktaz, aldehit oksidaz, mitokondriyal amidoksim azaltıcı bileşen) aktivitesinin kaybıyla seyreden otozomal resesif hastalık; Duran ve ark. 1978’de tanımlamıştır (s.2681)
- Tip A (MOCS1, 6p21.3), Tip B (MOCS2 5q11.2 ve MOCS3 20. kromozom), Tip C (GEPH/gephyrin 14q23.3) (s.2682)
Epidemiyoloji
- İnsidans 1/100.000-200.000 olarak tahmin edilir (s.2681)
Etiyoloji ve patogenez
- Moco biyosentezi: MOCS1A/MOCS1AB GTP’yi cPMP’ye çevirir; MOCS2A/B (MPT sentaz) cPMP’yi molibdopterine; MOCS3 MPT sentazın MOCS2A alt birimini adenile/tiyokarboksile eder; gephyrin MPT adenilasyonu (G-domain) ve molibden eklenmesini (E-domain) sağlar (s.2681)
- Sülfit oksidaz mitokondriyal intermembranöz boşlukta sülfiti sülfata çevirir; nörodejenerasyonun ana nedeni sülfit toksisitesidir: mitokondride ROS artışı, ATP azalması, glutamat dehidrogenaz inhibisyonu ve GABA gibi nörotransmitterlerin bozulması (s.2681)
- Sülfit sistinle S-sülfosistein (SSC) oluşturur; SSC glutamata benzeyerek NMDA reseptörlerine bağlanır, nöbet ve beyin hasarından sorumlu ana ajandır (s.2681)
- Düşük metiyonin ve S-adenozilmetiyonin, hipohomosisteinemi görülür (s.2681)
- Ksantin oksidoredüktaz ve aldehit oksidazın aktivitesi için Moco sülfürilaz gerekir; bu gendeki mutasyon ksantinüri tip 2’ye yol açar (s.2681)
Klinik bulgular ve seyir