Sinüs Aritmileri ve Ekstrasistoller

Nelson Bölüm 462.2’nin tam aktarımı (Nelson - Bölüm 19 Kardiyoloji).

Fazik sinüs aritmisi

• Sinüs düğümünden çıkan ve solunumla değişkenlik gösteren normal fizyolojik bir varyasyondur.
• Kalp atış hızı ekspirasyon sırasında yavaşlar ve inspirasyon sırasında hızlanır.
• Bazen, sinüs hızı yeterince yavaşlarsa, atriyoventriküler (AV) kavşak bölgesinden bir kaçış atımı meydana gelir (Şekil 462.1).
• [!tip] Normal fazik sinüs aritmisi, parasempatik sinir sisteminin aktivitesinden kaynaklanır ve sağlıklı çocuklarda oldukça belirgindir.
• Sıklıkla erken kasılmaları takdit edebilir, ancak solunum evreleriyle ilişkisi dikkatli oskültasyon ile fark edilebilir.
• Kalp Yetmezliği Tedavisinde Kullanılan İlaçların Dozları gibi vagal tonusu artıran ilaçlar sinüs aritmisini artırabilir; genellikle bu egzersizle ortadan kalkar.
• Sinüs ritmindeki diğer düzensizlikler, özellikle periyodik apne ve ani bradikardi, Prematüre Bebek yaygındır.

Sinüs bradikardisi

• Kalbin “doğal pacemakerı” olan sinüs nodundan sinyalin yavaş çıkışının bir sonucudur.
• Yenidoğanlarda <90 atım/dakika ve büyük çocuklarda <60 atım/dakika sinüs hızı sinüs bradikardisi olarak kabul edilir.
• [!tip] Genellikle çok egzersiz yapan sporcularda görülür; sağlıklı bireylerde genellikle bir önemi yoktur.
• Sinüs bradikardisi sistemik hastalıkta da (hipotiroidizm, Anoreksiya Nervoza) ortaya çıkabilir ve hastalık kontrol altına alındığı zaman düzelir.
• Gastrointestinal obstrüksiyon veya intrakraniyal basınca bağlı vagal tonusun uzun olduğu durumlar ile ilişkili olarak da görülebilir.
• [!warning] Düşük doğum ağırlıklı bebekler sinüs hızında daha büyük değişiklikler gösterir. Sinüs bradikardisi bu bebeklerde apne ile birlikte yaygındır ve kavşak kaçış atımları ile ilişkili olabilir. Bu bebeklerde erken atriyal kasılmalar da sıktır. Bu değişiklikler, özellikle bradikardi, uyku sırasında daha sık görülür ve semptomlarla ilişkili değildir. Genellikle tedavi gerektirmez.

Gezici atriyal pacemaker

• Kalbin pacemakerının sinüs nodundan atriyumun başka bir kısmına aralıklı olarak kayması şeklinde tanımlanır (Şekil 462.2).