Kardiyojenik Şok

Kardiyojenik şok, düşük kalp debisi ile karakterizedir ve yetersiz doku perfüzyonu ile sonuçlanır (Nelson - Bölüm 19 Kardiyoloji). Genel şok yaklaşımı: Şokun Tanınması ve Yönetimi.

Sekiz ana neden

1. Kalp cerrahisinden önce veya sonra şiddetli kardiyak fonksiyon bozukluğu
2. Sepsis
3. Ciddi yanıklar
4. Anafilaksi
5. Kardiyomiyopati
6. Miyokardit
7. Miyokard enfarktüsü veya “stunning”
8. Akut merkezi sinir sistemi (MSS) bozuklukları

Tedavi ilkeleri

• Tedavi, uzun süreli iskeminin hayati organlar üzerindeki istenmeyen etkilerini önlemek için yeterli kalp debisini yeniden sağlamayı ve ayrıca altta yatan nedenin yönetimini amaçlamaktadır.
• Normal fizyolojik koşullar altında, hem kontraktilite hem de kalp atışı artıran sempatik stimülasyonun sonucu olarak kalp debisi artar.
• Kontraktilite baskılanırsa, kalp hızı artırılarak, Frank-Starling mekanizması yoluyla ventriküler dolum basıncı (önyük) artırılarak veya sistemik vasküler direnç (artyük) azaltılarak kalp debisi iyileştirilebilir.

Önyük optimizasyonu

• Optimal dolum basıncı değişkendir ve solunum desteği, karın içi basınç dahil olmak üzere bir dizi kalp dışı faktöre bağlıdır.
• [!warning] Nispeten yüksek dolum basıncı; özellikle açık kalp ameliyatından sonra veya restriktif veya Hipertrofik Kardiyomiyopati hastalarda dikkate alınmalıdır.
• [!warning] Dikkatli şekilde uygulanan sıvı artışı, kalp debisini artırmasına neden olmazsa, anormal miyokardiyal kontraktilite veya anormal derecede yüksek bir artyük veya her ikisi de düşük kardiyak debinin nedeni olarak gösterilmelidir.