Eşanlamlılar: Adi Siğil, Kütanöz Siğil
Kategori: Dermatoloji / Enfeksiyon Hastalıkları · Tür: hastalık
Özet
HPV’nin neden olduğu, en sık pediatrik dermatolojik yakınmalardan biridir; en sık 9-10 yaşta, travmaya maruz kalan el sırtı, parmak, diz, dirsek ve periungual bölgelerde verrüköz veya filiform lezyonlar olarak görülür; palmoplantar lezyonlar basınçla ağrılıdır. Tanı klinik olup atipik olguda histopatoloji (koilosit), dermoskopi (hiperkeratotik yapı, noktasal, lineer veya virgül benzeri damarlar), PCR genotipleme ve Tzanck yayması kullanılır; %3-5 asetik asitle beyazlaşma özgün değildir. %40’ı 2 yılda kendiliğinden geçer; tedavide salisilik asit ve kriyoterapi uygulanır. Ayırıcı tanıda kallus, Liken Planus ve molluskum kontagiozum yer alır.
Bölümlerdeki özetler
- HPV’nin neden olduğu en sık pediatrik dermatolojik yakınmalardan biridir; en sık 9-10 yaşta, el sırtı, parmak, diz, dirsek, periungual alanlarda görülür. %40’ı 2 yılda kendiliğinden geçer; tedavide salisilik asit, kriyoterapi vb. (Dermatoloji › Derinin Viral Hastalıkları; s.4465, s.4466, s.4469)
Ayrıntılı bilgi
Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.
Tanım ve sınıflama
- HPV küçük zarfsız DNA virüsü, epitel hücrelerine tropizm gösterir; 400’ü aşkın tip, 218 serotip insanda mukokütanöz siğil, premalign ve malign oluşuma yol açabilir (s.4465)
- Klinik sınıflama: kutanöz siğil, mukozal/anogenital siğil, epidermodisplazia verrüsiformis; ayrıca verruka vulgaris, genital siğil, Verruka Plana, derin mirmesya tipi palmoplantar siğil, fokal epiteliyal hiperplazi, EV, plantar kist, RRP (s.4466)
Epidemiyoloji
- Okul çağı çocuklarının %22-33’ünde siğil; kızlarda daha çok; kutanöz siğiller en çok 12-16 yaş, genital siğiller 15-24 yaş (s.4465)
- HPV ABD’de en sık cinsel yolla bulaşan enfeksiyondur; 13-19 yaş ve genç erişkinlerde cinsel aktiviteyle anogenital HPV riski artar (s.4465)
- Çocuklarda en sık verruka vulgaris, sonra plantar, daha az plana siğil (s.4466)
- Verruka vulgaris en sık 9-10 yaşında görülür (s.4466)
Etiyoloji ve patogenez
- Çocuklarda enfekte kişiyle direkt temas veya otoinokülasyonla bulaşır (s.4466)
- Hücre içinde çoğalır, viremi yapmaz; bağışıklıktan kaçıp persistan enfeksiyon yapabilir; bazı tiplerde E6 ve E7 proteinleri p53’ü inhibe ederek onkojenik risk oluşturur (s.4466)
- Fonksiyonel immün sistemde genellikle 7-9 ayda kalıcı immünite bırakıp gerileme olur; AIDS ve transplant immünsüpresyonunda sıklık artar, lezyonlar atipik/displastik olabilir (s.4466)