Kategori: Ortopedi · Tür: hastalık

Özet

Spondilolistezis, bir vertebranın alttakine göre öne kaymasıdır; pars interartikülaris sorunları sonrası ön ve arka elemanlar arasındaki bağlantı kaybıyla instabilite gelişir ve en sık L5-S1’de görülür. Wiltse sınıflamasında altı tip vardır: konjenital (displastik), istmik, dejeneratif, posttravmatik, patolojik ve iyatrojenik. Kayma %50’yi aşınca aktiviteyle artan Lordotik Bel Ağrısı ve uyluk ağrısı başlar; konjenital olgularda sakral sinir tutulumuna bağlı idrar ve gaita sorunu olabilir. Muayenede hamstring gerginliği, lumbosakral kifoz, lomber hiperlordoz ve diz-kalça fleksiyonunda yürüyüş görülür. Standart ve oblik grafi ve BT (oblik grafide İskoç köpeğinde tasma görüntüsü) ile tanı konur, nörolojik bulgu varsa MRG yapılır; Meyerding ile evrelenir (derece I-IV, %100 spondiloptoz). Kayma %50’den fazlaysa cerrahi düşünülür. Spondilolizis ayırıcı tanıdadır.

Bölümlerdeki özetler

• Bir omurganın diğeri üzerinde kayması; pars interartikülaris sorunları sonrası ön ve arka elemanlar arası bağlantı kaybıyla instabilite gelişir. Tipleri: konjenital (displastik), istmik, travmatik, patolojik, dejeneratif. Meyerding ile evrelenir; kayma %50’den fazlaysa cerrahi düşünülür. (Ergen Sağlığı › Ortopedık Sorunlar Epıdemıyolojı; s.468, s.469)
• Bir vertebranın alttakine göre öne yer değiştirmesi; Wiltse sınıflamasıyla 6 tip (konjenital, istmik, dejeneratif, posttravmatik, patolojik, iyatrojenik); sık L5-S1. (Ortopedi › Omurga Sorunları; s.5168)

Ayrıntılı bilgi

Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.

Tanım ve sınıflama

• Bir omurun diğeri üzerinde kayması; pars interartikülariste sorun sonrası ön-arka eleman bağlantısı kaybolur ve instabilite gelişir (s.468)
• Tipler: (1) konjenital/displastik: L5-S1 arka elemanların gelişim yetersizliği, kayma hızlı, cerrahi; (2) istmik: pars mikrotravma kırığı sonrası, en sık L5’te, >5 yaş, Spondilolizis sonucu; (3) travmatik: pars kırığı; (4) patolojik: tümör/enfeksiyon osteolizi; (5) dejeneratif: orta yaş üstü, en sık L4-5, az kayma (s.468)
• Meyerding evreleme (alt omurun sagital uzunluğuna göre kayma): I %0-25, II %25-50, III %50-75, IV >%75; %100 spondiloptoz (s.469)
• Bir vertebranın alttaki vertebraya göre öne kayması; daha sık L5-S1 (s.5168)
• Wiltse sınıflaması 6 tip: konjenital (displastik), istmik, dejeneratif, posttravmatik, patolojik, iyatrojenik (s.5168)
• Konjenital tip en sık L5-S1, eşlik eden vertebra anomalileri vardır; istmik tip çift taraflı spondilolizisli olguların çoğunda ilerleyen dönemde gelişir, en sık L5-S1; dejeneratif tip kronik intersegmental instabilite sonrası, en sık L4-L5; posttravmatik tip pars dışı posterior yapı kırığına bağlı; patolojik tipte posterior yapıları destrükte eden hastalık (artrogripozis, Marfan, enfeksiyon, tümör); iyatrojenik tip cerrahi rezeksiyon sonrası (s.5168)

Klinik bulgular ve seyir

• Bel ağrısı; kayma >%50’yi geçince semptom başlar; hamstring gerginliği, uyluk ağrısı, diz ve kalçalar fleksiyonda yürüme; konjenitalde sakral sinir tutulumuyla idrar-gaita sorunu (s.468)
• İlerleme en sık büyüme atakları sırasında; kayma >%50 ise artma riski fazla (s.468)
• En sık aktiviteyle artan mekanik bel ağrısı, hamstring gerginliği, lumbosakral kifoz ve lumbar hiperlordoz (s.5168)

Tanı