Kategori: Pediatrik Göğüs Hastalıkları · Tür: hastalık

Özet

Etkilenen parankimin nekrozuyla oluşan, pürülan materyalle dolu kalın duvarlı kaviter bir yapıdır; çocuklarda nadirdir ve lober pnömoninin yetersiz tedavisi veya aspirasyondan 1-2 hafta sonra gelişir. Etken aerob, anaerob veya karma olabilir; en sık anaerob flora ve S. aureus görülür. Belirtiler pnömoniye benzer ve spesifik değildir: dirençli ateş, öksürük, balgam, hemoptizi ve solunum sıkıntısı. Görüntülemede kapsüllü yuvarlak dansite, bronşa açılınca hava-sıvı seviyesi; USG ve BT’de düzgün sınırlı, santral havalı, konsolidasyonla çevrili kalın duvarlı lezyon izlenir. Tedavide anaerobları kapsayan antibiyotikler esastır, yanıtsızlıkta cerrahi düşünülür. Ayırıcı tanıda akciğer tümörü, Bronkojenik Kist, bronkopulmoner fistül, kaviter tüberküloz, kist hidatik, lokule ampiyem, pnömatosel, pulmoner sekestrasyon ve yuvarlak Pnömoni yer alır.

Bölümlerdeki özetler

• Çocuklarda nadir; lober pnömoninin yetersiz tedavisi veya aspirasyon sonrası 1-2 hafta içinde gelişir; anaerob flora ve S. aureus en sık etkendir. (Göğüs Hastalıkları › Toplumsal Kökenli Pnömoni; s.2949)
• Etkilenen parankimin nekrozuyla oluşan, pürülan materyalle dolu kalın duvarlı kaviter yapıdır; aerob, anaerob veya karma etkenlerle olur. Tedavide anaerobları kapsayan antibiyotikler esastır, yanıtsızlıkta cerrahi düşünülür. (Göğüs Hastalıkları › Akciğer Apsesi; s.2981)

Ayrıntılı bilgi

Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.

Tanım ve sınıflama

• Akciğerde bir veya daha fazla boşluk oluşturan doku yıkımı veya nekrozun eşlik ettiği inflamatuar hücre birikimi; çocuklarda nadir (s.2949).
• Apse, pürülan materyalle dolu, parankim nekrozu sonucu oluşan kalın duvarlı büyük kaviter yapıdır (s.2981).
• Primer olabilir veya plevral efüzyonun eşlik ettiği nekrotizan pnömonide sekonder görülür; primerde tek ve büyük, nekrotizan pnömonide çok sayıda küçük apse ve pnömatosel birlikte bulunabilir (s.2981).

Etiyoloji ve patogenez

• Lober pnömoninin yetersiz/gecikmiş tedavisinden ya da daha yaygın olarak aspirasyon olayından 1-2 hafta sonra gelişir; en sık üst solunum yolu anaerobik florası ve S. aureus (s.2949).
• Aeroblar, anaeroblar veya karma etkenler: S. aureus, S. viridans, grup A streptokok, K. pneumoniae, P. aeruginosa, S. pneumoniae, H. influenzae; anaerob: Prevotella, Fusobacterium, Porphyromonas (s.2981).

Klinik bulgular ve seyir

• Belirtiler spesifik değildir, pnömoniye benzer (s.2949).
• Dirençli ateş, solunum zorluğu, öksürük, balgam ve hemoptizi sık görülür (s.2981).
• Grafide kapsüllü yuvarlak dansite; bronşa açılırsa hava-sıvı seviyeli yuvarlak dens lezyon (s.2981).

Tanı