Eşanlamlılar: Kedi Isırığı Enfeksiyonu, Köpek Isırığı Enfeksiyonu
Kategori: Enfeksiyon Hastalıkları · Tür: hastalık
Özet
Isıran hayvanın oral florası (Pasteurella, Capnocytophaga, anaeroplar) ve cilt florasının neden olduğu yüzeyel veya derin doku enfeksiyonudur; kedi ısırıkları daha risklidir. Yüzeyel enfeksiyonda ateş, eritem (hızlı ilerleyebilir), şişlik, sıcaklık artışı, pürülan akıntı, lenfanjit ve fluktuan yüzeyel apse görülür. Yaralanmadan günler sonra devam eden veya ilerleyen, harekette artan ağrı derin doku enfeksiyonunu düşündürür; krepitasyon, eklem şişliği ve sistemik bulgular bu durumda eşlik edebilir. Lökositoz ve sedimentasyon yüksekliği nonspesifiktir. Tanı klinik olup antibiyotik öncesi aerop ve anaerop yara kültürü alınır. Tedavi yara bakımı, debridman, amoksisilin klavulanatla antibiyoterapi, tetanoz ve kuduz proflaksisidir.
Bölümlerdeki özetler
- Isıran hayvanın oral florası (Pasteurella, Capnocytophaga, anaeroplar) ve cilt florasının neden olduğu yüzeyel veya derin doku enfeksiyonudur; kedi ısırıkları daha riskli. Tedavi yara bakımı, debridman, amoksisilin klavulanat ile antibiyoterapi, tetanoz ve kuduz proflaksisidir. (Enfeksiyon › Hayvan Isırıkları Ve Kuduz Proflaksisi Hayvan Isırıkları; s.1341, s.1342)
Ayrıntılı bilgi
Kitabın ilgili bölümlerindeki bilgilerin tekrarsız derlemesi; parantez içindeki sayfalar PDF’e bağlanır.
Epidemiyoloji
- Hayvan ısırıkları dünyada yaygın ve önemli morbidite nedeni; %90’ı köpek, çoğunlukla 5-9 yaş erkek çocuk; %10’u kedi, sıklıkla yetişkin kadın; kedi ısırıklarında enfeksiyon oranı daha yüksek (s.1341)
- Enfeksiyon riskini artıranlar: immünsüpresyon (diyabet), el-ayak-ekstremite ısırığı, kemik/eklem/tendon/damara penetre yara, kedi ısırığı, gecikmiş başvuru (ekstremitede 12 saat, yüzde 24 saat) (s.1341)
- Çocuklarda köpek ısırığı genelde baş-boyun, adolesan ve erişkinde ekstremite; kedi ısırığı sıklıkla ekstremite ve apse, septik artrit, osteomiyelit, tenosinovit, nekrotizan Yumuşak Doku Enfeksiyonu gibi derin enfeksiyon için köpekten daha riskli (s.1341)
Etiyoloji ve patogenez
- Etkenler ısıran hayvanın oral florası ve ısırılanın cilt florası; hayvan oral florası: Pasteurella spp., Capnocytophaga spp., Bartonella henselae, Bacteroides, fusobacteria, Porphyromonas, Prevotella, Cutibacterium, peptostreptokoklar; enfeksiyonların %60’ı aerop-anaerop mikst, %40’ı cilt florası (s.1341)
Klinik bulgular ve seyir
- Yüzeyel (selülit): ateş, eritem, şişlik, sıcaklık, pürülan akıntı, lenfanjit, fluktuan yüzeyel apse; derin (apse, septik artrit, osteomiyelit, tenosinovit, nekrotizan yumuşak doku): günler sonra süren/progresif ağrı, hareketle ağrı, krepitasyon, eklem şişliği, ateş, hemodinamik instabilite, bakım ve antibiyotiğe rağmen sürme; diyabet/nöropati/immünsüpresyonda derin enfeksiyon şüphesi artar (s.1341)
- Muayene: hemodinamik stabilite, baş-boyun-gövde-eklem yakını derin yaralanmada çevre doku, yabancı madde, distal nörovasküler değerlendirme (s.1341)
Tanı
- Antibiyotik öncesi yaradan aerop ve anaerop kültür (laboratuvara ısırık yaralandığı belirtilir); sistemik bulgu/immünsüprese hastada kan kültürü (s.1341–1342)
- Laboratuvar nonspesifik (Lökositoz, yüksek ESH), enfekte yaralarda yapılır; enfekte olmayan yüzeyel ısırıkların çoğunda görüntüleme gerekmez; derin yara, eklem yakını yara: yabancı cisim, kırık, eklem tutulumu için görüntüleme; derin ısırık/derin doku enfeksiyonunda BT veya MR düşünülür (s.1341)